Dzisiaj przypomnę Państwu objawy depresji z podziałem na depresję łagodną, umiarkowaną i ciężką. Aby rozpoznać epizod depresyjny, objawy muszą trwać przynajmniej przez dwa tygodnie. Występujące dolegliwości nie mogą mieć związku z przyjmowaniem substancji psychoaktywnych. W skład zespołu depresyjnego często wchodzi tzw. zespół somatyczny, który polega na utracie zainteresowania sprawami, które dotychczas sprawiały przyjemność, braku lub zmniejszeniu reakcji emocjonalnych związanych z codziennymi wydarzeniami. Występuje tutaj również wczesne budzenie się, które jest bardzo częstym objawem depresji. Pacjenci największy smutek odczuwają w godzinach rannych, skarżą się na mniejszą ilość energii lub duże emocjonalne pobudzenie. Łaknienie znacząco się zmniejsza, czemu towarzyszy spadek masy ciała i wyraźny spadek libido. Należy zaznaczyć, że w epizodzie ciężkiej depresji powyższe objawy zawsze występują. W epizodzie łagodnej depresji objawy mają mniejsze nasilenie i występują w mniejszej ilości w stosunku do bardziej nasilonych zespołów tzn. depresji umiarkowanej i ciężkiej.
Łagodna depresja cechuje się przynajmniej dwoma z trzech podstawowych poniżej wymienionych objawów:
– obniżonym nastrojem, który utrzymuje się przynajmniej przez dwa tygodnie
– utratą zainteresowań
– zmniejszoną energią
Dodatkowo może się pojawiać:
– zmniejszone zaufanie do własnej osoby
– poczucie winy
-natrętne myśli o śmierci lub samobójstwie
-częste skargi na zaburzenia pamięci oraz innych funkcji poznawczych
-zmiany w aktywności
– bezsenność lub nadmierna senność
– zmiany masy ciała
Depresja łagodna charakteryzuje się obecnością przynajmniej czterech wymienionych powyżej objawów. W przypadku depresji umiarkowanej, minimalna ilość objawów to sześć z powyżej wymienionych. Epizod ciężkiej depresji charakteryzuje co najmniej osiem z wymienionych objawów. Pacjenci w takim stanie z trudem dokonują nawet podstawowych czynności – czasami nie są wstanie w ogóle ich wykonać. W miejsce obniżonego nastroju może pojawiać się brak jakichkolwiek uczuć, czyli znieczulenie emocjonalne. W epizodzie depresji ciężkiej z objawami psychotycznymi dodatkowo występują objawy podobne do występujących w schizofrenii – mają jednak inną charakterystykę. Najczęstsze urojenia w depresji to urojenia o treści depresyjnej, urojenia winy, hipochondryczne, odnoszące lub prześladowcze. Obraz objawów psychotycznych tego typu depresji może być znacznie bardziej zróżnicowany i jak zawsze wymaga oceny i diagnozy specjalisty psychiatry – w celu jak najszybszego włączania leczenia farmakologicznego i innych działań terapeutycznych.
Odrębną kategorią diagnostyczną są zaburzenia depresyjne nawracające. Możemy je rozpoznać w przypadku przebytego wcześniej co najmniej jednego epizodu depresji, który trwał minimum dwa tygodnie i był oddzielony od kolejnego epizodu przynajmniej dwoma miesiącami wolnymi od objawów. Każdorazowo zaburzenia depresyjne i depresja o dowolnym nasileniu wymaga różnicowania z chorobą aktywną dwubiegunowa, czyli stanami zmiennego nastroju – obniżonego i podwyższonego. Pacjenci trafiający do psychiatry bardzo rzadko zgłaszają stany podwyższonego nastroju i prawie nigdy nie konsultują się z lekarzami w okresie epizodów maniakalnych. Dlatego każdy pacjent zgłaszający objawy depresji powinien być diagnozowany przez psychiatrę w kierunku zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, aby wykluczyć to niebezpieczne schorzenie.
Katarzyna Monika Adamska – Specjalista psychiatra, psychoterapeuta